35. Geofizyka.

Pojazd do rozbudzania drgań sejsmicznych, stosowany od 1976 r. 

Aparatura geofizyczna z wy­posażeniem z lat 80. XX wieku. Od 1954 r. podczas prac sejsmicz­nych stosowano metodę refleksyjną. Stosowano aparaturę produkcji USA, ZSRR i NRD. Od 1965 r. wprowa­dzono aparaturę sejsmiczną z zapi­sem magnetycznym. W 1973 r. za­częto stosować aparaturę francuską z zapisem cyfrowym, a od 1974 r. po­miary wykonywano aparaturą o naj­wyższym standardzie światowym.

Wiertnica „URB”. Wiertnica służyła do obrotowego wykonywa­nia małogabarytowych płytkich (do 30 m) otworów strzałowych do wzbudzania fal sprężystych, przy użyciu dynamitu podczas prowa­dzonych prac sejsmicznych, dla badania wgłębnej struktury geo­logicznej skał. Jest to wiertnica sa­mojezdna, produkcji ZSRR, zbu­dowana na podwoziu samocho­dowym, z zabudowanym stałym masztem, stołem obrotowym i sys­temem płuczkowym, napędzana silnikiem samochodu, wprowa­dzona do ruchu w październi­ku 1955 r. Do tego czasu wierce­nie otworów do celów badań sej­smicznych odbywało się za pomo­cą urządzeń ręcznych.