Z powodu remontu obiekt obecnie nieudostępniony dla zwiedzających
Główny Pawilon Wystawowy został oddany do użytku w 2000 r. Forma architektoniczna nawiązuje do budowli charakterystycznych dla branży rafineryjnej i gazownictwa klasycznego. Powierzchnia Pawilonu wynosi 1 638 m2. Znajdują się w nim 3 sale ekspozycyjne o łącznej powierzchni 800 m².
W sali górnictwa naftowego znajdują się oryginalne narzędzia i urządzenia służące do drążenia kopanek, wiercenia otworów i wydobywania ropy i gazu, makiety obrazujące historię narodzin polskiego przemysłu naftowego i pierwszych prac górniczych.
W sali ekspozycji rafineryjnych i dystrybucji produktów naftowych znajdują się między innymi: sterownia instalacji destylacji rurowo-wieżowej, przepływomierze, odmierzacze paliw, dystrybutor paliw z 1934 r.
Sala badań, wydobycia i rozsyłu gazu ziemnego prezentuje proces wykorzystania gazu ziemnego od momentu rozpoczęcia badań geofizycznych, geologicznych, poszukiwań, wydobycia po dystrybucję i odbiór docelowy. Sala została podzielona na sześć boksów tematycznych: Geologia, Poszukiwania, Wydobycie, Gazownictwo, Magazynowanie, Odbiór. Dzięki odpowiedniemu wykorzystaniu najnowszych technik multimedialnych stworzono wystawę, która w jasny i przejrzysty sposób przedstawia drogę gazu ze złoża do naszych domów. Sala, dzięki instalacji windy, jest dostępna do zwiedzania także dla osób niepełnosprawnych.
Hol, w którym znajdują się pomieszczenia dla ekspozycji pamiątek, tablice upamiętniające sponsorów, kamień węgielny stanowiący kompilację: pierwszej lampy naftowej, skały z kopanek naftowych i ziemi z grobu Ignacego Łukasiewicza.
Pasaż do wypoczynku zwiedzających, z zapleczem bufetowym oraz do prezentowania reklamy i promocji darczyńców Muzeum.