3. Budynek administracyjny z 1864 r., tzw. Dom Ignacego Łukasiewicza.

Budynek administracyjny z 1864 r., tzw. Dom Ignacego Łu­kasiewicza. Od czasów Łukasie­wicza budynek pełnił wiele funk­cji. Mieściła się w nim administra­cja kopalni oraz mieszkania kie­rownictwa i robotników. W 1972 r. budynek został wyremontowany i zaadaptowany do ekspozycji mu­zealnych. Obecnie wewnątrz znaj­dują się między innymi sale za­aranżowane na wzór dawnej apteki, laboratorium apteczne oraz salonik dworski. Ekspozycje są wzbogaco­ne o prezentacje multimedialne.

3A – Apteka – sala zaaranżowana na wzór XIX-wiecznej apteki. Meble pochodzą z apteki z Kołaczyc z prze­łomu XIX i XX wieku. Znajdują się tutaj oryginalne utensylia aptecz­ne. Kopie najważniejszych pamią­tek związanych z Ignacym Łukasie­wiczem. Wnętrze ze słuchowiskiem multimedialnym, poświęconym pra­cy dawnego aptekarza oraz doświad­czeniom Ignacego Łukasiewicza.

3B – Laboratorium apteczne – Wyposażone w alembik czyli urządzenie do destylacji, odtworzone na podstawie historycznych dokumentów. Inscenizacja holograficzna przedstawia Ignacego Łukasiewicza rozprawiającego o swoich doświadczeniach z destylacją ropy oraz snującego wizje o przyszłym znaczeniu ropy naftowej.

3C – Ekspozycja przedstawia zbio­ry geologiczne pochodzące z od­krywek i tzw. rdzenie wiertnicze, pobierane z głębi ziemi podczas wiercenia. Znajdują się tu próbki skał z wielu epok geologicznych, unikalne skamieliny z odciska­mi organizmów prehistorycznych, a także „róża pustyni”, przywie­ziona z Algierii przez polskich naf­ciarzy, którzy byli tam zatrudnieni. Można tu zobaczyć mapy i prze­kroje geologiczne, m.in. mapę wy­konaną przez Stanisława Staszica z badań geologicznych Karpat.

3D – W gablotach znajdują się tra­dycyjne galowe mundury górni­cze. Czapki górnicze przystrojo­ne są pióropuszami o różnych bar­wach oznaczających przynależność do określonych grup zawodowych. Znajduje się tu unikalna mapa ko­palni Bóbrka, wykonana przez Ad­olfa Jabłońskiego w 1879 r. Jest to pierwsza mapa wykonana w skali, na której naniesiono rozmieszcze­nie powierzchniowe kopanek naf­towych, ich nazwy, a także przekrój poprzeczny na którym uwidocznio­na została głębokość wykonanych ręcznie, a następnie pogłębionych metodą wiertniczą kopanek.

3E – Gabinet – dworski salonik. Miejsce pracy Ignacego Łukasiewicza wyposażone w meble i przedmioty codziennego użytku pochodzące z nieistniejącego dworku Ignacego Łukasiewicza w Chorkówce. Prawdopodobnie w tym gabinecie w 1871 roku miało miejsce spotkanie Ignacego Łukasiewicza, Tytusa Trzecieskiego i Karola Klobassy dotyczące działalności oraz przyszłości ich naftowej spółki w Bóbrce. Scenę z tego spotkania można obejrzeć na ekranie monitora. Ozdobą gabinetu jest olejny portret Ignacego Łukasiewicza z 1884 roku, pędzla Andrzeja Grabowskiego.

3F – Znajduje się tu kolekcja ory­ginalnych lamp naftowych. Jest jednym z najcenniejszych zbiorów oryginalnych lamp naftowych w Europie. Zasada działania lamp oparta jest na pierwowzorze lampy wykonanej wg. wskazówek Ignacego Łukasiewicza przez blacharza lwowskiego Adama Bratkowskiego w 1853 roku. Lampy naftowe produkowane były w wielu odmianach: stołowe, salonowe, do sypialni i korytarzy, stojące i kolumnowe, lampki nocne, kinkiety wiszące do jadalni, żyrandole ścienne, karczemne, kaganki oraz lampy i latarnie specjalnego przeznaczenia: fotograficzne, powozowe, rowerowe, sygnalizacyjne, kolejowe, morskie, gospodarcze i wojskowe. Do największych ośrodków produk­cji lamp naftowych należały: Au­stria, Niemcy, Węgry, Francja i Sta­ny Zjednoczone. Polskie wytwór­nie lamp były nieliczne. Pierwszą i największą wytwórnią była „Fa­bryka Lamp i Brązów” – założona w 1862 r. przez Jana Serkowskiego. Wytwarzano w niej lampy naftowe codziennego użytku jak również lampy o charakterze artystycznym.