Jedno z najstarszych urządzeń do grupowego napędu pomp wgłębnych charakteryzujące się tym, że zęby kół kieratu były wymienne i wykonywane z twardego drewna. Na końcach wału ostatniej przystawki zamocowane były korby zamieniające ruch obrotowy przystawek na ruch posuwisto-zwrotny, który przenoszony był za pośrednictwem pociągaczy na koło filialne, do którego podpinane były transmisje pompowe. Do napędu kieratu używane były zazwyczaj maszyny parowe.